wielertoerist.be

Buiten stort het regenwater zich naar beneden door de afvoerpijp, binnen gutst het zweet langs m'n kin om onder me een flinke plas te vormen.

Een donkere periode breekt aan. De weersomstandigheden zijn er niet meer naar om altijd buiten te fietsen. Er dient al eens een beurt overgeslagen te worden. Maar de honger naar de fiets is nog groot en de rollen zijn een afdoend surrogaat. Maar een surrogaat is niet hetzelfde als the real thing.

Tijd is geen bondgenoot als je op de rollen zit. Seconden en minuten tikken bijzonder traag weg als je lucht wegstampt en geen asfalt onder je wielen ziet verdwijnen. Naar de chronometer van je hartslagmeter kijken is dodelijk: tijd kruipt nog trager vooruit wanneer je er op let. 28 en een halve minuut. Ik ben nog niet eens halfweg.

De neveneffecte...

Van iets minder dan 30 per uur naar stilstand in minder dan een fractie van een seconde. Dat is wat clubgenoot Jean vanmorgen overkwam toen hij in een spleet op het fietspad sukkelde. Resultaat: carbon frame op twee plaatsen helemaal gescheurd en de bestuurder flink geschaafd (dit had veel slechter kunnen aflopen)....

Heftig. De regen, opspattend water en vuil dat me gedurende drie uur geselde.
Heftig. De strakke tegenwind in het tweede deel van ons ritje.
Heftig. Het strakke tempo dat we onszelf oplegden.
Heftig. De clubmaat die de hele rit in het wiel bleef zitten.
Heftig. Het snot in en het zwart voor de ogen bij m'n laatste kopbeurt.

Heftig. Contador die dan toch menselijk blijkt te zijn (*)

(*) Of bloed van slechte kwaliteit kreeg toegediend....

Enkele impressies van m'n eerste (kort) ritje van het jaar:
- in het park van Tervuren wordt alles reeds in gereedheid gebracht voor de cyclocross van zondag
- in Vaalbeek stond een jonge kerel tussen een haag en een electriciteitskastje te kotsen, terwijl hij uitgelachen werd door zijn twee - wankelende - vrienden
- in Blanden begon het lichtjes te sneeuwen (stofsneeuw, of hoe heet dat?)
- in Bierbeek ligt de straat in de dorpskern opgebroken
- in Beauvechain leek vroeger een helling te liggen, nu lijkt het eerder een stuk vals plat: de hele winter doorfietsen is duidelijk goed voor m'n conditie
- in Tourinne-la-Grosse kwam ik de eerste collega fietser van het jaar tegen
- tussen Neerijse en Leefdaal werd ik bijna gegrepen door een autobestuurder die nog niet gehoord had van "afsta...

De derde dag beloofde minder corvee te worden dan de twee voorgaande. Met slechts 5 cols was het aantal stijgingsmeters beperkt tot een dikke 1800. Vanaf het hotel in Coucouron was het zo'n 12 km dalen om weer op het parcours te komen in de buurt van het Lac d'Issarlès.

Eens op het parcours ging het licht omhoog gedurende een vijftal kilometer; een echte loper want de helling stond niet eens als col gecatalogeerd. In Sainte-Eulalie was de eerste bevoorrading van de dag georganiseerd. Een echte bevoorrading deze keer, op poten gezet door de organisatie, al moesten veel van de bevoorradingen van de vorige dagen niet onderdoen voor deze.

Sainte-Eulalie ligt aan de voet van de Col du Gerbier de Jonc, somewhat funny mountain. De top van de Gerbier is het kruispunt van zowat alle parcour...

De Franse Sabine en Frank waren - met temperaturen die net beneden 30 graden bleven - ons goedgezind tijdens onze driedaagse odyssee. Ondanks het vroege vertrekuur kozen al velen om onmiddellijk in korte mouwtjes te vertrekken. De afdaling van onze château in Lyas naar Privas zou immers de enige frisse verpozing van de dag worden.

In Privas was het vruchteloos zoeken naar het vertrekpunt, dat er uiteindelijk niet bleek te zijn. We werden onmiddellijk op weg gezet richting Freyssenet, over de 800 meter hoge Col du Benas. Vlak voor de top reed Stefan voor de tweede keer lek. Het zou meteen ook de laatste keer zijn. 8 deelnemers die elk 430 km rijden is samen net geen 3.500 km; en toch slechts 2 keer lek gereden. Gisteren gaf ik een eenzaad nog een bandje weg, omdat hij al door zijn voorra...

8 moedige kerels waren die ochtend op een ontieglijk vroeg uur uit de veren, om op een even ontieglijk vroeg uur aan de start in St Félicien te verschijnen. Het zou een rit van 160 km worden, met een extraatje van 6 km van de aankomst tot aan het hotel.

Aan de start werd me nog een microfoon onder de neus geschoven, ik mocht nog snel uitleggen dat we uit België kwamen en dat die gekke taal Vlaams was, geen Nederlands, dat het onze eerste deelname was, maar dat ik al 2 keer in de buurt op vakantie was geweest. Ik maakte me nog vrij snel uit de voeten van interview-man, want de 7 anderen waren al uit het oog verdwenen. De eerste kilometers stonden dan ook in teken van m'n pasgeboren mediageilheid, de plaagstootjes waren een goede inleiding naar de eerste col.

De Col de Buisson kregen w...

Op vrijdagavond na het werk richting Abbeville in Picardië getrokken, samen met Jurgen. Koen, Luc, Fred en Warre waren reeds rond de middag vertrokken. Met z'n zessen dus, een klein peleton van CSC Volle Vaart in de grote massa cyclosportieven van La Ronde Picarde.

La Ronde Picarde start in Abbeville. 135 km verder is de aankomst in Eaucourt, op 8 km van Abbeville. Je rijdt in feite in een driehoek: eerst recht naar de kust (naar de baai van de Somme), dan langs de kust, en de laatste 40 km weer het binnenland in naar Eaucourt.

La Ronde Picarde wordt georganiseerd door sportcommication.com, dezelfde organisatie die ook instaat voor onder andere La Marmotte en Les 3 Ballons. Fred en Luc hadden 2 jaar geleden al eens deelgenomen en goud behaald. Voor goud moet je de omloop afleggen in ...

Jurgen, mijn (ondertussen ex-) collega probeert me reeds een tijdje mee te krijgen naar La Roche en Ardenne voor de cyclosportieve La Vélomédiane. 172 km op en rond de côtes en cols in de buurt van La Roche. Ik geef toe, op voorwaarde dat ik de zomermaanden doorkom met genoeg kilometers op de teller.

De afstand is op zich al niet niks, het parcours des te minder: 24 hellingen en 3.300 meter hoogteverschil. Zonder twijfel één van de zwaarste cyclosportieve tochten in België.

De afstand zit in de benen: begin juni de 240 km van de Fiets11StedenTocht, begin juli 130 km naar Breda en eind juli 170 km naar Bakel (NL, in de buurt van Helmond). Toegegeven, allemaal vlak. Voeg daarbij de 3 Ballons in de Vogezen midden juni, de vakantie in de Ardèche in juli, de veelvuldige trainingstochtjes ...

Het is sinds vorige zomer geleden dat ik nog een roman gelezen heb. Niet dat ik ondertussen niets gelezen heb, Humo, FietsMagazine en Grinta vergen immers ook veel van m'n tijd om ze van voor naar achter te lezen. Toen, vorige zomer dus, was ik met enig sceptisme aan Lance Armstrong's War van Daniel Coyle begonnen. Wat kon een Amerikaans schrijver (die weliswaar meer dan een volledig jaar niet van Armstrongs zijde week) me nu nog bijbrengen over koers? Wel, ik was aangenaam verrast, wilde meer van dat en daarom liet ik me verleiden tot de aankoop van "In het nieuw, een jaar met de bom van Bevel".

Helaas. De titel had me al op andere gedachten moeten doen brengen, maar toch.

Michel Wuyts is auteur van het boek; al heeft Nuyens (gediplomeerd licentiaat communicatiewetenschappen) ook ...